سایت تخصصی بازاریابی، آقای بازاریاب

“پیتر” را بنیان گذار مدیریت مدرن معرفی می کنند؛ او یک اتریشی مقیم آمریکا بود که به واسطۀ شغل پدرش(پدرش وکیل بود) توانست این فرصت را پیدا کند تا با رجال و بزرگان سیاسی آن زمان نشست و برخاست داشته باشد و به قول نیکسون مرد بزرگی شود.

وی در سال ۱۹۰۹ میلادی به دنیا آمد و در در سال ۲۰۰۵ در سن ۹۶ سالگی چشم از جهان فروبست. وی در حوزه های مختلف کاری ورود پیدا کرد، از کار در یک شرکت بازرگانی نخ و پارچه گرفته تا روزنامه نگاری و تحقیقات صنعتی. می توان یکی از دلایل جامع بودن نظریات وی را به تجربیات مختلف کاریش را ربط داد.

جالب است بدانید “دراکر” ۳۵ کتاب نوشته است که به بیش از ۲۰ زبان زنده دنیا ترجمه شده‌ است.  وی تدریس خود را به عنوان استاد سیاست و فلسفه در کالج بنینگتون آغاز کرد؛ بیش از بیست سال استاد مدیریت دانشکده تحصیلات تکمیلی دانشگاه نیویورک بود. او دریافت کننده تعداد زیادی جایزه و درجات افتخاری است. از سال ۱۹۷۱ استاد علوم اجتماعی در دانشگاه کلرمونت بوده است. او را به عنوان یک متفکر، نویسنده و سخنران اثر گذار بر سازمان‌های معاصر می شناسند به طوری که در سال ۱۹۹۷ مجله Forbes او را به عنوان «هنوز جوانترین ذهن» معرفی کرد و مجله BusinessWeek او را «ماندگارترین متفکر مدیریت زمان ما» نامید. تعاریف بعضی از بزرگان علم مدیریت از “پیتر دارکر(Peter Drucker)”:

  • هنری مینتزبرگ استاد مطالعات مدیریت دانشگاه مک گیل در کانادا درباره او می‌گوید:
    • یک بار ما با یکدیگر صحبت می کردیم و در آن موقع فهمیدم که او دارای هوش و قدرت فکری بزرگی است. او توانسته این قدرت را با انسانیت خود ترکیب کند.
  • فیلیپ کاتلر درباره او می‌گوید:
    • دراکر پدر علم مدیریت است. برای ما او یک مدل است. همواره ایده‌های جدید می‌دهد و آنها را بازبینی می‌کند. هنگامی که به من عنوان پدر بازاریابی می دهند، من دراکر را معرفی می‌کنم. من می‌گویم اگر من پدر بازاریابی باشم، دراکر پدر بزرگ بازاریابی است.
  • کوئین میلز، استاد دانشکده اقتصاد دانشگاه‌ هاروارد در مورد دراکر می‌گوید:
    • او فردی پیشرو در زمینه فرهنگ و علم بود و این چیز نامتعارفی نیست. او سالها پیش از آن که تحولات عمیق در زمینه تجارت و اقتصاد آغاز شود از وقوع آنها در آینده خبر داد. او ظهور نسل جدیدی از نیروی کار را پیش‌بینی کرد که شغل آنها بر اطلاعاتشان و نه نیروی کار یا حتی توان مدیریتی‌اش استوار خواهد بود.

به گفتۀ خودش عواملی که “دراکر” را از دیگر بزرگان علم مدیریت متمایز می کند:

  1. تکاپوی وی برای دستیابی به تعالی در شغل به خاطر رضای پروردگار(برگرفته از فلسفه وردی و فیدیاس)
  2. تلاش در آموختن از انجام کارهای نو و رها کردن شیوه های کهنه انجام کارها (برگرفته از نظرات یک همکار قدیمیش)
  3. آگاهی به اینکه شما در نهایت، تنها به خاطر تغییری که در زندگی انسانها ایجاد می کنید در یادها جاویدان خواهید شد.(برگرفته از فلسفه شومپیتر).

و ادامه می دهد که:

“ولی جذابترین عامل موفقیت من، چیزی بود در شغل روزنامه نگاری آموخته بودم؛ هر سه یا چهار سال، یک موضوع را انتخاب می‌کردم، که آن موضوع می‌توانست هنر ژاپنی و یا اقتصاد مدرن باشد و در ادامه به تفحص در آن می‌پرداختم. مسلماً سه یا چهار سال برای متخصص شدن در یک موضوع کافی نیست اما برای دستیابی به فهم درست موضوع کفایت می‌کند. بنابراین، در طول ۶۰ سال گذشته، همواره تنها به یک موضوع در هر زمان پرداخته‌ام و این کار به من کمک کرد تا به دانشی عمیق و ریشه دار دست یابم. علاوه بر آن، مرا وادار کرد تا ذهنم را به روی نظامها، روشها و شیوه‌های نو در کار باز نگه دارم، چرا که هر یک از موضوعهای انتخابی من نیازمند اتخاذ فرضیاتی نو و به کارگیری روش شناسی منحصر به خود بود.”

مطلب قبلیمطلب بعدی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *