سایت تخصصی بازاریابی، آقای بازاریاب
هند

در ادامه مباحث مطرح شده در مورد اطلاعات راهنمای تجاری هند این بار قصد آن را داریم که در مورد نوع و ارکان اصلی حکومت کشور فوق مطالبی را ارائه نماییم؛ بر اساس اصل اول قانون اساسی، نظام حكومتی این كشور جمهوری فدرال است و دارای چهل وزارتخانه می باشد. در نظام سیاسی هند نخست وزیر بالاترین مقام اجرایی كشور است و رییس جمهور مقامی تشریفاتی است كه معمولا از میان چهره های محبوب كشور انتخاب می شود. تشكیلات سیاسی این كشور بر اساس قوای سه گانه مجریه، مقننه و قضاییه تنظیم شده است. دولت هند توسط مجلس منتخب مردم تشكیل می شود و شامل دولت مركزی و دولت های ایالتی است. حزبی كه اكثریت آرا را در انتخابات به دست آورد، نخست وزیر را تعیین می كند و با حزب ائتلافی هیأت دولت را تشكیل می دهد. رییس جمهور از جمع بندی آرای نمایندگان مجالس مركزی و ایالتی از میان كاندیداهای احزاب تعیین می شود.

قانون اساسی جمهوری هند مهمترین سند قانونی این كشور است كه در تاریخ ۲۶ نوامبر سال ۱۹۴۹ میلادی به تصویب رسید. از آنجا كه برخی از مواد آن بلافاصله دستخوش تغییر شد و بخش عمده قانون اساسی در تاریخ ۲۶ ژانویه ۱۹۵۰ میلادی(كه به عنوان “روز آغاز” شناخته شده است) نهایی شد، این روز در كشور هند بعنوان “روز جمهوری” جشن گرفته می شود.

  • قوه مجریه

رییس جمهور به عنوان رییس قوه مجریه برای مدت پنج سال انتخاب می شود. رییس جمهور، نخست وزیر را كه به وسیله حزب حاكم لوك سابا(مجلس عوام) تعیین می شود و هم چنین اعضای هیأت دولت را به پیشنهاد نخست وزیر منصوب می كند. هر یك از ایالت ها از استقلال نسبی در ادراه امور داخلی خود برخوردار بوده و دارای سر وزیر، شورای وزیران و مجلس ایالتی هستند كه در جهت اداره امور ایالت خود دارای اختیارات نسبی می باشند.

  • قوه مقننه

قوه مقننه هند از دو نهاد مجلس عوام و مجلس سنا تشكیل شده است. مجلس ۵۴۵ كرسی دارد كه ۵۳۰ نماینده با رأی مستقیم مردم و ۱۳ نفر از ۷ فرماندرای كل انتخاب می شوند. نمایندگان مجلس عوام برای مدت پنج سال انتخاب می شوند. نمایندگان مجلس سنا ۲۵۰ نفر هستند كه ۱۲ نفر از آن ها را رییس جمهور و بقیه را نمایندگان مجالس ایالتی انتخاب می كنند. سناتورها باید در زمینه ادبیات، علم، هنر و مسایل اجتماعی متخصص باشند و هر نماینده برای مدت شش سال انتخاب می شود. اولین انتخابات سراسری هند در سال ۱۹۵۲ میلادی برگزار شد، از آن زمان تا سال ۱۹۶۷ میلادی، حزب كنگره پیوسته بیش از ۷۳ درصد كرسی های لوك سابا را دراختیار داشت. اما پس از آن احزاب دیگر به ویژه حزب ناسیونالیست بهاراتا جاناتا و احزاب ایالتی محبوبیت چشمگیری را در میان مردم پیدا كردند.

  • قوه قضاییه

هند به تبعیت از حقوق انگلستان از سیستم حقوقی عرفی پیروی می كند. تشكیلات قضایی این كشور نیز با وجود پذیرش فدرالیسم در قانون اساسی، بسیار منسجم است و تمایل زیادی به یكپارچگی دارد. سلسله مراتب دادگاه ها در این كشور به صورت زیر است:

  • دیوان عالی

دیوان عالی هند از یك رییس و ۲۵ قاضی تشكیل شده است كه توسط رییس جمهور پس از مشورت با رییس دیوان و وزرای كابینه انتخاب می شوند. رئیس دیوان نیز از سوی رئیس جمهور با مشورت قضات دیوان و دادگاه های عالی ایالتی تعیین می شود. دیوان عالی كشور از لحاظ گستردگی اختیارات در موقعیت كم نظیری قرار دارد. این دیوان نقش نگهبان قانون اساسی را یفا می كند و توان لغو قوانین مجلس فدرال و مجالس ایالتی را داراست. د رموارد اختلاف میان دولت فدرال و دولت های ایالتی، رأی دیوان حرف آخر را می زند. این دیوان هم چون مجلس لردان انگلیس بالاترین مرجع پژوهش كشور است و در مواردی كه حكم اعدام صادر شده، استیناف از دیوان به شكل یك حق پذیرفته شده است. اعضای دیوان عالی تا زمانیكه به سن ۶۵ سالگی نرسیده و یا رفتار خلافی نداشته باشند در سمت خود باقی می مانند. علاوه بر این، قوه قضاییه از قوه مقننه كاملاَ مستقل است، حقوق و مزایای قضات و مخارج نظام قضایی از ردیف بودجه مجزایی تأمین می شود كه مستلزم رأی گیری در پارلمان نیست. مجلس حتی از بحث درباره اختیارات و تصمیمات قضات دیوان عالی و دادگاه های عالی ممنوع است مگر زمانیكه پیشنهاد بركناری قاضی توسط رییس جمهور مطرح شود و مجلس با دو سوم آرا آن را تصویب كند.

  • دادگاه تالی

دادگاه های تالی دارای شعب كیفری و حقوقی هستند و در سطح شهرها فعالیت می كنند. البته در روستاها خانه های اصناف(پنجایات) نیز وجود دارد كه معتمدین محلی به حل اختلافات از طریق كدخدا منشی مبادرت می كنند.

  • وضعیت ریسك سیاسی

بر اساس ارزیابی های انجام شده توسط مراجع بین المللی، هند در میان كشورهای آسیایی از ثبات نسبی بالایی برخوردار است. برابر ارزیابی هاییكه صندوق ضمانت صادرات ایران انجام داده، این كشور در طبقه بندی ریسك، رتبه سه را داراست و سقف اعتبارات كوتاه مدت(زیر دو سال) برای این كشور معادل هفتاد میلیون دلار و برای اعتبارات میان مدت و بلند مدت(بالای دو سال) معادل صد و چهل میلیون دلار است.

بیش از هفتصد حزب سیاسی در هند وجود دارد كه به سه گروه ملی، منطقه ای(ایالتی) و محلی تقسیم می شوند.از میان آنها حزب كنگره ملی هند، حزب بهاراتا جاناتا و حزب كمونیست ماركسیست هند، از بزرگترین احزاب به شمار می روند. حزب كنگره ملی هند در سال ۱۸۸۵ میلادی تأسیس شد و در سال ۱۹۱۴ میلادی با ورود ماهاتما گاندی به این حزب، دوره جدیدی در فعالیت های آن آغاز شد. گاندی با رهبری حزب كنگره، پرچمدار نهضت استقلال هند شد و در اثر مبارزات این حزب، سرانجام هند در سال ۱۹۴۷ میلادی به استقلال رسید. حكومت هند پس از استقلال، بیش از چهار دهه در دست حزب كنگره قرار داشت.

حزب بهاراتا جاناتا كه در سال ۱۹۸۰ میلادی تأسیس شد، طی بیست سال به تدریج از قدرت چشمگیری برخوردار شد. پس از واقعه تخریب مسجد بابری، این حزب توانست طی سال های۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴ میلادی قدرت را در دست داشته باشد. این حزب اگرچه مجددا قدرت را به كنگره واگذار كرد، ولی همچنان به عنوان یك رقیب جدی برای حزب كنگره باقیمانده است. در حال حاضر حزب كنگره و ائتلافی از برخی احزاب منطقه ای، اداره امور كشور را در دست دارند.

telegram


مطلب قبلیمطلب بعدی

0 دیدگاه

  1. با تشکر از شما آقای اخوان
    با قلمی روان هند را از ابعاد مختلفی به تصویر کشید. آشنایی با قوه مقننه و یا مجریه و وضعیت اقتصادی کشوری که تصیمیم به تجارت با آن را می گیریم بسیار مهم است به خصوص برای یک صادر کننده ایرانی …..
    خیلی سپاس گزاریم که کاملا تخصصی به این مقوله می پردازید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *